wtorek, 21 października 2014

21.10.2014


Tak... Życie jest do dupy, ale ma czasem piękne chwile, pamiętaj o tym gdy zacznie się sypać i pomyśl że jednak świat nie jest takim wypranym z uczuć skurwysynem na jakiego wygląda...

 

Kobiecie wystarczy poznać jednego mężczyznę, 
żeby zrozumieć ich wszystkich. 
Mężczyzna może poznać wszystkie kobiety i nie zrozumieć ani jednej.

 

Ignorancja jest najpotężniejszym ciosem w policzek, 
ciosem dokonanym z największym rozmachem, 
celowym impetem, 
a przy tym uderzeniem najbardziej niezasłużonym.

 


 

Przepraszam za to, 
że nie jestem idealna,
 że jestem taka trudna. 
 Za niewypowiedziane myśli. 
Za zbyt skomplikowane słowa.
 Że mówię ‘odejdź’ myśląc ‘zostań’. 
Za chwile milczenia i brak znaków życia. 
Za to, że zamykam się w sobie, gdy tego nie chcę.

 

Co Ty możesz o mnie wiedzieć, hę? Nie wiesz jak wyglądam rano, tuż po obudzeniu się, i do czego jestem zdolna gdy ktoś mnie wtedy wkurzy. Wiesz jakie jest moje drugie imię? Ile jestem w stanie zrobić dla przyjaciół? Jaki jest mój ulubiony kolor? Na której stronie łóżka lubię spać? Przy jakim kawałku się rozpływam, a jaki wywołuje u mnie łzy? Czy jadam śniadania? Jaką kawę pijam? Czy mieszam wódkę? Jakie jest moje marzenie? O czym myślę przed snem? Jak reaguję na niektórych ludzi? Co kocham? Czego nienawidzę? Jakie mam poglądy na różne sprawy? Czy nadal chcę zostać psychologiem sądowym? Od czego jestem uzależniona? Jaką wodę piję? Co jadam na obiady? Masz chociaż pojęcie ile łyżeczek cukru wsypuję do herbaty? 
No właśnie, Gówno o mnie wiesz.

 




 

Czasami musimy przestać analizować przeszłość, przestać planować przyszłość, przestać zastanawiać się co tak naprawdę czujemy, przestać decydować rozumem, co chce czuć serce. Czasem musimy po prostu powiedzieć sobie ‘niech się dzieje co chce’ i iść dalej.

 

Nie zaczynaj myśleć. 
Nic dobrego z tego nie wyniknie. 
Trzeba się oszukiwać, jak tylko można. 
Nie wnikać, nie pytać. Nie chcieć więcej. 
Wmawiać sobie, że jest dobrze i że inaczej być nie może. 
Trzeba wyrobić w sobie obojętność, stępić zmysły, zadowolić tym, co jest.

 

 Bo czasem trzeba się uśmiechnąć. Tak mimo wszystko, spróbować na nowo żyć. Przestać żyć w klatce zbudowanej z mieszanki wspomnień i niespełnionych marzeń. Dać z siebie wszystko. Dla siebie i tych, którzy naszego uśmiechu są warci .

 

 W świecie pełnym niena­wiści ciągle mu­simy mieć nadzieję. W świecie pełnym zła, wciąż mu­simy być pełni otuchy. W świecie pełnym roz­paczy, na­dal mu­simy mieć od­wagę, by marzyć. W świecie za­nurzo­nym w nieuf­ności, my ciągle mu­simy mieć siłę, by wierzyć.